Skip to Content
Building OsObrazy bazowe

Obrazy bazowe

Receptury OpenFactory wybierają identyfikator obrazu bazowego, który jest rozwiązywany przez konkretnego workera i źródło upstream. Bieżący selektor w konsoli oraz zwalidowany znormalizowany przepis decydują o tym, które identyfikatory są teraz dostępne.

Wybór według wymagań dowodowych

PotrzebaRodzina startowaSprawdź przed użyciem
Konserwatywny serwer lub applianceDebian lub Ubuntu LTSOkno wsparcia upstream, źródło pakietów, polityka aktualizacji bezobsługowych, sterowniki sprzętu
Desktop lub stacja z GPUUbuntu lub inny dostępny obraz desktopowyPakiety desktopowe, licencjonowanie sterowników własnościowych, installer, suspend/resume, docelowe GPU
Nowsze pakiety dla deweloperówFedora lub openSUSE, gdy można wybraćCzas życia wydania, nazwy pakietów, zachowanie SELinux/AppArmor
Laboratorium wirtualizacjiWybieralny cel ProxmoxWsparcie wirtualizacji zagnieżdżonej, storage, sieć, installer, boot na hoście fizycznym
Obraz edge lub płytyWorker z wyraźnym wsparciem dla płytyArchitektura, firmware rozruchu, układ partycji, urządzenia peryferyjne, ścieżka odzyskiwania

To punkty wyjścia, a nie rekomendacje produkcyjne. Dostępność obrazu upstream nie oznacza, że OpenFactory wdraża każdą personalizację dla tej rodziny.

Zasady zgodności

  • Nazwy pakietów i repozytoria różnią się w zależności od rodziny i wydania.
  • Funkcja może być obsługiwana na jednym workerze, a na innym ignorowana, zastępowana lub blokowana.
  • Motywy i ustawienia pulpitu zależą od zainstalowanego środowiska desktopowego.
  • Katalogi CIS są specyficzne dla dystrybucji i wydania. Katalog zapasowy widać jako ostrzeżenie o substytucji i nie jest równoważną certyfikacją.
  • Boot ISO w hostowanym VM harness nie dowodzi UEFI, Secure Boot, firmware, sterowników, suspend ani zachowania installera na sprzęcie fizycznym.
  • Adresy URL upstream, podpisy i okna wsparcia mogą zmieniać się niezależnie od OpenFactory.

Workflow wyboru

  1. Wybierz dokładną bazę w konsoli.
  2. Zwaliduj przepis i przejrzyj substytucje oraz ostrzeżenia o nieobsługiwanych funkcjach.
  3. Zbuduj i sprawdź metadane artefaktu oraz pochodzenie źródeł.
  4. Wymagaj asercji VM specyficznych dla promptu oprócz domyślnej suite.
  5. Testuj installery i zachowanie związane ze sprzętem na reprezentatywnym sprzęcie.
  6. Przypnij znany dobry przepis i tożsamość źródła dla powtarzalności.

Zobacz Zrozumienie recept oraz Testing.